Yurtsuz John

Dokunmatik Yalnızlık

Bildirim mi var yine, ışığı niye yanıyor bunun? Telefonu elime alıyorum. Modeli çizip ekran kilidini açıyorum. Hayır, bir bildirim yok; tahminim yine odanın ışığı telefona yansıdı ve ben de bu yansımayı bildirim ışığı zannettim. Gün içerisinde 21. kez yapmış olabilirim bunu. Hazır telefonu elime almışken anasayfada kısayol olarak ekli duran Twitter ikonuna dokunuyorum. Yeni yazılan bir şey var mı kontrol ediyorum. Sonra bir de aktivitelere bakıyorum, arkadaşlarıma dair ne magazin var, kim kimi takip etmiş; kim kimin hangi tivitini RT etmiş; favorilerine eklemiş. Pekala. Bugünlerde Twitter gündeminde ne var; en üstte yine #hayrangruplarıtakipleşiyor etiketi. Uygulamadan büyük bir hızla çıkıyorum; ekranı kilitleyip telefonumu masamın sağ ucuna, gözüme çok çarpmayacak bir yere koyuyorum. Ama o beklentili göz, o telefona bir şekilde her hâlükarda kayıyor. Işık her seferinde beni tereddüte düşürmeyi başarabiliyor. Hayır efendim; daha beş dakika önce baktın o telefona; yeni bir bildirimin yok.

***

Dönüyorum odama, uzanıyorum yatağıma. Yatağın bir ucunda telefon. Elim bir şekilde buluyor telefonu. Kilidini açıp ekranına bakıyorum, belki 2 dakika 11 saniyelik su içme maceramda yeni bir mesajım vardır; biri tivitimi favlamıştır. Yine bildirim yok. Hazır telefonu elime almışken anasayfada kısayol olarak ekli duran Twitter …. Sonra biraz magazin, kim kimi takip etmiş … en üstte yine #hayrangruplarıtakipleşiyor etiketi. Uygulamadan büyük bir hızla çıkıyorum. Bir gariplik var. Mutfağa gitmeden önce de bakmış olabilirim bir şey var mı diye ama neticede su içip geldim, o kadar zaman geçti; nasıl bildirimim olmaz.

***

Evin değişik kısımlarında yaşanmış örnekleri bir kenara bırakarak uzatmadan şuraya bağlayacağım. Telefonunuzla aranızdaki ilişki; en iyi arkadaşınızla aranızdakinden daha sıkı. Telefona o kadar bağlısınız ki, telefonunuzun kalan şarjıyla arkadaşlık yapıyorsunuz. Ne vakit telefonunuzun şarj cihazıyla bağlantısını kesip %100 olarak alıp kullanmaya başlıyorsunuz; siz de en az o şarj kadar dolu ve güçlüsünüz. Şarj yarıya indiğinde kendinizi yorulmuş hissediyorsunuz. Ne vakit son yüzde beşe oynuyorsunuz, içinize bir sıkıntı çöküyor;
YALNIZ KALACAĞIM.

Yazar hakkında

Furkan Güven Taştan

Erzurum'da doğdu. Ankara Lisesi ve ardından Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Şimdi Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde araştırma görevlisi. Daha ayrıntılısı için tıklayınız.

Yorum Ekle

Yorum göndermek için buraya tıklayın

Önceki yazıyı okuyun:
Microsoft Wedge Mobile: Akıllı Telefon ve Tabletler için Bluetooth Klavye

Uzun zamandır araştırdığım bluetooth klavye konusunda seçimimi yaptım ve Microsoft'un Wedge Mobile adlı ürününü aldım. Benim esas amacım Android telefonumla...

Kapat